Onafhankelijk financieel adviseur in Albrandswaard

Situatie
In Albrandswaard begeleidde ik een stel van twee mannen dat financieel al veel goed had opgebouwd, maar tegelijk merkte dat er op meerdere punten keuzes gemaakt moesten worden voor de jaren die voor hen liggen. Zij hebben twee kinderen, een jongen en een meisje, en wilden vooral weten hoe zij hun leven prettig en ruim konden blijven inrichten zonder later vast te lopen. Er was een koopwoning, spaargeld, beleggingen en daarnaast ook vastgoed dat één van hen samen met een familielid bezat. Tegelijk liepen er ook heel gewone gezinsvragen doorheen: hoe bouw je vermogen op voor later, hoe spaar je verstandig voor de kinderen, wat doe je met pensioen, en hoe zorg je dat de één niet financieel achterblijft als die thuis meer opvangt dan de ander? Ook juridisch lag er werk, want het bestaande samenlevingscontract was oud en testamenten waren er nog niet.

Aanpak
Ik heb hun situatie daarom niet alleen financieel doorgerekend, maar juist ook in samenhang bekeken. We hebben gekeken wat er gebeurt als zij investeren in een extra vakantiewoning, wat een grotere eigen woning op langere termijn zou betekenen en hoeveel vrijheid er dan overblijft richting pensioen. Daarbij bleek al snel dat méér stenen niet automatisch méér rust geven. Daarnaast heb ik hun pensioenopbouw, spaargeld en beleggingen tegen het licht gehouden, inclusief de vraag hoe je geld voor de kinderen met beperkte risico’s kunt reserveren. Minstens zo belangrijk was de juridische kant. Omdat zij niet getrouwd waren en geen testamenten hadden, zou bij overlijden zonder verdere regeling een onwenselijke situatie ontstaan. Ook heb ik gekeken naar hun onderlinge vermogensopbouw: als de één meer zorgtaken op zich neemt en daardoor minder ruimte heeft om privévermogen op te bouwen, moet je daar bewust iets mee doen.

Uitkomst
De uitkomst gaf vooral rust en richting. Financieel bleek er veel mogelijk, maar juist niet alles tegelijk. Een vakantiewoningbleek goed inpasbaar, terwijl een grotere hoofdwoning juist te veel flexibiliteit zou kosten voor later. Ook werd duidelijk dat meer structuur nodig was in sparen, beleggen en reserveren voor de kinderen. Juridisch was de boodschap nog belangrijker: een geactualiseerd samenlevingscontract, goede testamenten en levenstestamenten zijn in zo’n gezin geen luxe maar gewoon noodzakelijk. Daarmee bescherm je de langstlevende, voorkom je dat jonge kinderen te vroeg in een juridische hoofdrol komen en leg je vast hoe vermogen eerlijk en zorgvuldig wordt verdeeld. Zo werd dit geen verhaal over “meer, groter en duurder”, maar juist over overzicht, bescherming en het maken van keuzes die ook over tien of twintig jaar nog goed voelen.

Situatie
In Albrandswaard begeleidde ik een stel met twee dochters dat meer grip wilde krijgen op de jaren die voor hen liggen. Zij hadden een ruime woning, een stevig spaarsaldo en allebei de wens om het leven minder vol en minder gejaagd te maken. Eén van hen voelde al langer dat het zo niet eindeloos door moest gaan; de ander wilde ook graag eerder afbouwen, maar dan wel op een manier die financieel verantwoord blijft. Tegelijk speelde de vraag hoe zij hun dochters later kunnen helpen, zonder nu ondoordachte stappen te zetten. Onder de oppervlakte lag ook een juridische vraag: hun oude testament paste niet meer goed bij hun leven van nu en levenstestamenten waren er nog niet.

Aanpak
Ik heb hun situatie daarom integraal bekeken. Niet alleen de vraag of eerder stoppen met werken haalbaar is, maar ook hoeveel ruimte er werkelijk is, waar de fiscale druk nu echt zit en wat verstandig is met spaargeld als je weinig risico wilt lopen. Daarbij heb ik verschillende scenario’s naast elkaar gezet: sneller stoppen, later stoppen en eerst afbouwen. Ook heb ik gekeken naar de pensioensituatie en of er nog fiscaal voordeel te halen is via pensioensparen. Daarnaast heb ik hun wensen rond de dochters meegenomen: later ondersteunen mag, maar dan wel met structuur en zonder hun eigen toekomst onnodig onder druk te zetten. Juridisch heb ik de uitgangspunten uitgewerkt voor een nieuw testament en levenstestament, juist om te voorkomen dat bij overlijden of wilsonbekwaamheid automatisch een standaardregeling gaat lopen die niet meer past bij hun gezin.

Uitkomst
De uitkomst gaf vooral rust en duidelijkheid. Direct stoppen met werken bleek geen reële route, maar iets later afbouwen en stoppen wél, mits zij hun uitgaven onderweg aanpassen. Ook werd duidelijk dat hun echte speelruimte niet zit in ingewikkelde box 3-constructies, maar vooral in goede keuzes rond uitgaven, spaargeld en pensioen. Voor één van beiden bleek pensioensparen fiscaal zinvol; voor de ander veel minder. Hun woning gaf bovendien later nog veel flexibiliteit, zowel voor henzelf als om de dochters eventueel te helpen. Juridisch was de conclusie helder: hun testament moest worden bijgewerkt naar hun huidige leven en hun wensen voor de dochters, met ruimte voor bewind of gefaseerde toegang als dat beter past. Daarmee werd dit geen verhaal over snelle oplossingen, maar een nuchter plan om eerder lucht te krijgen zonder later de rekening gepresenteerd te krijgen.